uitwijkeling

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die het land verlaat
    Een vergelijkbare redenering is in België te horen. Al die ‘uitwijkelingen’ die in België medicijnen komen studeren omdat ze in Nederland zijn uitgeloot, zijn dat wel topstudenten die een verrijking vormen voor de universitaire gemeenschap? En willen ze wel blijven? Het kan ook simpelweg te duur worden. In Zweden is het aantal buitenlandse studenten gekelderd sinds die het volle pond aan collegegeld moeten betalen.NRC 11 juni 2012
  2. een vluchteling
    De aanwezigheid van militairen onder de uitwijkelingen veroorzaakte extra complicaties voor het neutrale Nederland.Volkskrant Jaap Hoeksma is rechtsfilosoof. 21 september 2015

Etymologie

* afgeleid van uitwijken

Vertalingen

Engelsemigrant