umlaut
mannelijk (de)/ˈumlɑut/
Wat is de betekenis van umlaut?
umlaut betekent: (taalkunde) een trema dat in onder andere het Duits gebruikt wordt om aan te geven dat een klinker om grammaticale redenen een andere klank gekregen heeft
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) een trema dat in onder andere het Duits gebruikt wordt om aan te geven dat een klinker om grammaticale redenen een andere klank gekregen heeft
- (taalkunde) een vorm van klinkerharmonie waarbij een klinker in de ene lettergreep veranderd wordt door een klinker in de volgende
Voorbeelden van "umlaut" in een zin
- Je was een paar umlautjes vergeten in je Duitse proefwerk.
- Door toevoeging van het achtervoegsel -ti aan „lang” is in het Nederlands het woord „lengte” ontstaan, omdat de i-klinker van -ti een umlaut van de a-klinker teweeggebracht heeft.
Etymologie
* Leenwoord uit Duits Umlaut, gevormd door Friedrich Gottlieb Klopstock (1724-1803) uit um ‘om, anders’ en Laut ‘klank, geluid’.
Vertalingen
Engelsumlaut, diaresis, umlaut
Franstréma, métaphonie
DuitsUmlaut, Umlaut
Spaansdiéresis, metafonía
Italiaansdieresi, metafonesi
Portugeestrema, metafonia
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek