ventilator

mannelijk (de)/ˌvɛntiˈlatɔr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

werktuigbouwkunde (werktuigbouwkunde) apparaat dat een ruimte frisser doet aanvoelen door het verwekken van een luchtstroom (meestal d.m.v. een draaiende schroef)
De tests gingen niet van een leien dakje. De eerste keer was er een probleem met de mobiele draagraket. Een systeem dat ventilatoren gebruikt om schadelijke gassen buiten te houden werkte niet naar behoren. De tweede keer ging het mis omdat medewerkers een ventiel niet hadden opengedraaid.

*van """, op te vatten als van ventileren ; in de betekenis van ‘toestel voor het ventileren’ aangetroffen vanaf 1754

Engelsfan, ventilator

Fransventilateur

DuitsVentilator

Spaansaventador, soplador, ventilador

Portugeesventilador

Poolswentylator

Zweedsfläkt