verachter

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die geen respect voor iets of iemand anders heeft
    „Hoewel ik geen verachter was van wat heilig genoemd wordt, voelde ik toch niets van de kracht van de godsdienst in mijn ziel.”
    De hoogmoed is wreed en een verachter van allen.

Etymologie

* van verachten

Synoniemen

spotter

Vertalingen

Engelsscorner, despiser
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek