verankering

vrouwelijk (de)/vərˈɑŋkərɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het verankeren
  2. bouwkunde (bouwkunde) constructie waaraan of waarmee iets verankerd wordt of is

Etymologie

* van verankeren

Verwante woorden

VeraVera'sVeraaveraangenaamveraangenaamdveraangenaamdeveraangenaamdenveraangenaamtveraangenamenveraangenamingveraangenamingenveraanschouwelijken
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek