verblijfsvergunning

vrouwelijk (de)/vərˈblɛifsfərˌɣʏnɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de toestemming voor iemand die geen staatsburger is om langere tijd in een land te mogen verblijven.
Alle illegalen kregen een verblijfsvergunning zodat ze in het land konden blijven.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek