verdachte

mannelijk (de)/vərˈdɑxtə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) iemand die mogelijk een misdaad gepleegd heeft, maar (nog) niet veroordeeld is
    De verdachte werd ondervraagd door de politie.
    Een overval met dodelijke afloop, vier verdachten, maar tegen een van hen is weinig bewijs. Dan zet de officier van justitie druk op de zaak en verklaart de rechter het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk, iets dat zelden voorkomt. Donderdag oordeelt het gerechtshof over de rol van het OM. NRC Freek Schravesande 24 juli 2019 [https://www.nrc.nl/nieuws/2019/07/24/een-overval-een-getuige-en-een-aanklager-die-wil-scoren-a3968018 Een overval, een getuige en een aanklager die wil scoren]
    De man die vastzit vanwege de moord op de Japanse oud-premier Shinzo Abe heeft tegen de politie gezegd dat hij aanvankelijk een leider van een religieuze groep wilde doden, meldt het Japanse persbureau Kyodo. Zijn moeder zou financieel in de problemen zijn geraakt door donaties aan deze groep, die volgens de verdachte door Abe werd gepromoot.

Etymologie

*Afgeleid van verdacht

Vertalingen

Engelssuspect
Spaanssospechoso