verdoeming

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het uitspreken van een sterke veroordeling van iets of iemand
Verlichte opvoeders en vooruitstrevende voorlichters verkeren in de mening dat dit genot niet moet worden bedorven door betutteling, zedepreken, zondedreiging en verdoeming.
Deel III van zijn Traité draagt de titel 'Over de verdoeming van de liefde'.

Etymologie

*afleiding van van verdoemen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek