vergiftiging

vrouwelijk (de)/vərˈɣɪftəˌɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch (medisch) de toestand die ontstaat na het in- of opnemen van een voldoende hoeveelheid van een vergif om symptomen te veroorzaken
    Het is niet de eerste keer dat er, in het geval van Rusland, verdenkingen van vergiftiging opduiken. Vier jaar geleden werden de voormalige Russische spion Sergei Skripal en zijn dochter Julia vergiftigd in een Engels park. [https://www.parool.nl/nieuws/dit-gebeurde-er-vannacht-abramovitsj-mogelijk-vergiftigd-gesprekken-in-istanboel-gaan-nu-echt-beginnen~b4d862ff/ www.parool.nl (29 mrt 2022)]
    Drie van haar vier lunchgasten overleden aan de gevolgen van de vergiftiging, een ander werd ernstig ziek.

Etymologie

* van vergiftigen

Vertalingen

Engelspoisoning
Spaansenvenenamiento, intoxicación