Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

vergoedingsrekking

vrouwelijk (de)/vərˈɣudɪŋsˌrɛkɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) fonologisch proces waarbij een korte klinker verlengd wordt als gevolg van het verdwijnen van een direct eropvolgende medeklinker (meestal in de coda van dezelfde lettergreep)
Dat Protogermaans *munþaz in het Engels mouth is geworden, is het gevolg van vergoedingsrekking.
De vorm "mūtha", met wegval van de nasaal en vergoedingsrekking van de vocaal, is een Noordzeegermaans verschijnsel. Zie voor het grondwoord het mannelijk substantief "munt".