verkrachten
/vərˈkrɑxtə(n)/
Betekenis
werkwoord
- (ov), (seksualiteit) iemand met geweld tot seksueel verkeer dwingenZij werd door twee kerels verkracht.Het gerechtshof in Amsterdam heeft Keith Bakker woensdag in hoger beroep veroordeeld tot achttien maanden cel voor het verkrachten van een minderjarig meisje. Het OM eiste eind juni zes jaar cel en tbs met dwangverpleging, maar de straf viel fors lager uit. Volgens het hof is bewijs voor dwang in de relatie niet gevonden.
- op grove wijze schenden
Etymologie
*afgeleid van kracht en
Vertalingen
Engelsrape, violate
Fransvioler, violer, enfreindre
Duitsvergewaltigen, verletzen
Spaansviolar, forzar, violentar
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek