verlokker

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iets of iemand die mensen verlokt dingen te doen waar ze later spijt van krijgen
    Het OIVO waarschuwt de consument dat de speelfrequentie 'kan leiden tot een ware afhankelijkheid' en dat kansspelen op internet en tv 'door de indruk van makkelijk te verdienen geld, nog grotere verlokkers voor de consument zijn'. De Standaard 10/09/2010 om 12:31 door svh [https://www.standaard.be/cnt/dmf20100910_050 Populariteit kansspelen gedaald]

Etymologie

* van verlokken

Synoniemen

verleider
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek