verongelijktheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het zich tekort gedaan voelen
    Zij had iets door, want dat was nu precies waar hij in zijn onbevattelijke verongelijktheid, die weinig of niets met de beschadigde wasmachine uitstaande had, de behoefte toe voelde: tieren, meppen, schoppen.
    Het resulteerde in een typische Friese mentaliteit die een superioriteitsgevoel combineert met een minderwaardigheidscomplex, stelt Schroor onder het lemma Zelfbeeld. "Friezen hebben altijd een beetje een gek mengsel van trots en verongelijktheid. Er schemert nog wel iets van die oude glorie door, maar je moet erop gewezen worden. Dat vind je terug in de encyclopedie.”"

Etymologie

* afleiding van verongelijkt