verrotting

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het uiteenvallen van dode organismen of dood organisch materiaal
Zodra Rostov de deur van het gebouw binnenging werd hij bevangen door een stank van verrotting vermengd met de ziekenhuislucht.
Voor veel soldaten maakte het ook niet meer uit; duizenden overleefden de gevechten niet. Een ooggetuige die het slagveld een paar dagen later bezocht, schreef in een brief: "Duizenden liggen daar nog onbegraven, de sedert twee dagen heersende warmte heeft de verrotting sterk bevorderd. Op een kwartier uur van het slagveld ontwaart men reeds de verpestende reuk".

* van verrotten

Engelsdeterioration, decay, rotting