vertrouwensstemming

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een raadpleging van een groep mensen waarbij men de vraag stelt of men wel of geen vertrouwen in iemand heeft
Johnson treedt ook per direct af als partijleider van de Conseratieve Partij. Vorige maand overleefde hij nog een vertrouwensstemming, toen een meerderheid van zijn partijgenoten vond dat hij kon aanblijven. Nu tientallen leden van zijn kabinet zijn opgestapt, treedt Johnson alsnog terug.
De Bulgaarse regering is gevallen na een vertrouwensstemming in het parlement. Leden van de oppositie brachten een motie van wantrouwen in stemming, die het haalde met 123 tegen 116. De regering zat pas een half jaar in het zadel.