verwaarlozing

vrouwelijk (de)/vərˈwarlozɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het onvoldoende aandacht krijgen of geven
    Men spreekt van psychische of emotionele verwaarlozing wanneer een kind niet de nodige aandacht krijgt om zich op een gezonde manier mentaal en sociaal te ontwikkelen.

Etymologie

* van verwaarlozen