verweermiddel

onzijdig (het)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) bewijs waarmee men zich kan verdedigen tegen een beschuldiging of rechterlijke uitspraak
    Dan hebben we ten eerste een verweermiddel tegen de ergst denkbare aanval.
    Volgens Arnauts is de wet waarop de regering zich beroept, in strijd met de Grondwet en de rechten van de mens. Ze zou de prins veroordelen tot een ‘sociaal isolement’. De regering 'heeft de verweermiddelen van de prins geanalyseerd en deze lijken niet gegrond'.