verwijt

onzijdig (het)/vərˈwɛit/

Wat is de betekenis van verwijt?

verwijt betekent: uiting waarin je een ander aanrekent dat die verkeerd gehandeld heeft

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. uiting waarin je een ander aanrekent dat die verkeerd gehandeld heeft

Voorbeelden van "verwijt" in een zin

  • De Indiase regering krijgt het verwijt dat ze de persvrijheid inperkt.

Betekenis en uitleg van verwijt

Het woord 'verwijt' verwijst naar het uitdrukken van onvrede of beschuldiging richting iemand vanwege hun handelen of nalaten. Het kan zowel een formele als informele beschuldiging zijn, vaak met een emotionele lading.

Je gebruikt het woord 'verwijt' in situaties waarin je iemand verantwoordelijk houdt voor een negatieve uitkomst of actie. Het kan voorkomen in persoonlijke gesprekken, maar ook in professionele omgevingen, en het heeft vaak een negatieve connotatie. Het kan ook leiden tot conflicten als de ontvanger zich aangevallen voelt.

Voorbeelden

  • Na de mislukte presentatie maakte hij haar een verwijt dat ze niet goed had voorbereid.
  • Haar verwijt dat hij te veel tijd aan zijn hobby's besteedde, leidde tot een felle discussie.
  • Tijdens het teamoverleg voelden enkele collega's zich beledigd door de verwijten die werden gemaakt.

Woordoorsprong

Het woord 'verwijt' komt van het Middelnederlandse 'verwijten', wat 'beschuldigen' betekent. Het is verwant aan het woord 'wijten', dat ook betrekking heeft op schuld of verantwoordelijkheid.

Veelgestelde vragen over verwijt

Wat is de betekenis van verwijt?

verwijt betekent: uiting waarin je een ander aanrekent dat die verkeerd gehandeld heeft

Welk woordgeslacht heeft verwijt?

verwijt is een onzijdig (het).

Hoe gebruik je verwijt in een zin?

Voorbeeld: “De Indiase regering krijgt het verwijt dat ze de persvrijheid inperkt.

Etymologie

*: "verwijten" zonder de uitgang -en