verwijten
Wat is de betekenis van verwijten?
verwijten betekent: (ditr) verantwoordelijk gesteld worden voor een gemaakte fout
Betekenis
- (ditr) verantwoordelijk gesteld worden voor een gemaakte fout
Voorbeelden van "verwijten" in een zin
- Hem werd grote arrogantie verweten.
- Hij keek me bozig aan en verweet me dat ik alweer met mijn hoofd bij de volgende trail zat, waardoor ik de PCT veel minder intens zou ervaren.
Betekenis en uitleg van verwijten
Het woord 'verwijten' betekent iemand beschuldigen of iets aanrekenen. Het kan gaan om het uiten van teleurstelling of onvrede over het gedrag van een ander, vaak omdat je vindt dat diegene iets verkeerd heeft gedaan.
Je gebruikt 'verwijten' vaak in situaties waarin je vindt dat iemand tekortschiet of niet aan verwachtingen voldoet. Het heeft een negatieve connotatie, omdat het meestal gaat om het uiten van kritiek. Verwijten kunnen zowel verbaal als schriftelijk worden geuit en kunnen leiden tot conflicten of spanningen tussen mensen.
Voorbeelden
- Hij verwijt haar dat ze te laat is gekomen op het feest.
- De leraar verwijt de studenten dat ze hun huiswerk niet op tijd hebben ingeleverd.
- Ze kreeg het verwijt dat ze niet genoeg aandacht schonk aan haar vrienden.
Woordoorsprong
Het woord 'verwijten' is afgeleid van het Middelnederlandse 'verwijten', wat letterlijk betekent 'terugwijzen'. Het heeft verwantschap met woorden die ook kritiek of beschuldiging impliceren.
Veelgestelde vragen over verwijten
Wat is de betekenis van verwijten?
verwijten betekent: (ditr) verantwoordelijk gesteld worden voor een gemaakte fout
Hoe gebruik je verwijten in een zin?
Voorbeeld: “Hem werd grote arrogantie verweten.”
Etymologie
*afgeleid van wijten .