vetoën

/ˈvetowə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. politiek (politiek) gebruik maken van het recht om een besluit tegen te houden
    "De Poolse president Andrzej Duda heeft voor een verrassing gezorgd door twee omstreden wetten te vetoën."Poolse president breekt met lijn regeringspartij en vetoot omstreden ... Volkskrant - JJ Holtland - 25 juli 2017
  2. figuurlijk (figuurlijk) niet toestaan dat anderen doen wat ze van plan zijn, een voornemen of kandidatuur tegenhouden
    (…) ik ben ervan overtuigd dat het laten vetoën met oneigenlijke argumenten van één van je beste mensen zichzelf straft en moreel ontoelaatbaar is.

Etymologie

*afgeleid van "veto"