vindingrijkheid
vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de mate waarin iemand goed is in het vinden van nieuwe oplossingenIn de aangebroken stilte begonnen bij de mannen op het observatiepunt de harten snel en voelbaar te bonken alsof ze in Antipovs schoenen stonden en net als hij, nu hij zijn mannen naar de rand van de Oostenrijkse loopgraaf had geleid, zo dadelijk wonderen van vindingrijkheid en moed moesten tonen."Ja, de Duitsers hebben te lang gegokt dat ze met Duitse vindingrijkheid dieselmotoren wel schoon genoeg konden maken. Maar ondertussen begonnen Tesla en de Aziatische automakers wel met het maken van elektrische auto's."
Etymologie
* afleiding van vindingrijk
Vertalingen
Engelsinventiveness, resourcefulness, ingenuity
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek