vlag

mannelijk/vrouwelijk (de)/vlɑx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

lap stof met een vast patroon van kleuren die gevoerd wordt als symbool van een organisatie, beweging of natie
De eigenaar van de vlag was nog bezig deze weer in te halen, toen een groene, open wagen met gehelmde Duitsers, voorbijreed.
Overal hing de Nederlandse vlag te wapperen.
De vlag hing toen in Nederland halfstok.

*van Middelnederlands "vlagge", in de betekenis van ‘stuk doek als onderscheidingsteken’ aangetroffen vanaf 1415

De vlag dekt de lading niet — Het is niet wat het lijkt (veelal in ongunstige zin)
Een vlag op een modderschuit — Iets moois dat wordt gebruikt als etiket op iets wat juist erg lelijk is
De vlag hijsen/uitsteken — Blij met iets zijn, een overwinning vieren
De vlag voor iemand strijken — Voor diegene onderdoen
Met vlag en wimpel [winnen/slagen e.d.] — Een glorieuze overwinning behalen
de vlag mag uit — er is iets te vieren
: ᨄᨒᨀᨛ (palake)
: флаг (flag) (sinds 1699)

Engelsstandard, banner, flag

Fransdrapeau, étendard

DuitsFahne, Flagge, Banner

Spaansbandera, estandarte

Italiaansstendardo, bandiera

Portugeesbandeira, estandarte, pendão

Russischвымпел, знамя, флаг

Chinees旗子

Japans旗

Koreaans기

Arabischعَلَم, رَايَة

Turksayar, bayrak

Poolsflaga

Zweedsstandar, flagg, flagga

Deensfane, flag