volgorde

mannelijk/vrouwelijk (de)/'vɔlχˌɔrdə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wijze waarop iets in een rij gerangschikt wordt
    Het alfabet heeft een vaste volgorde.
    Wij waren een cocktail van uitersten (in willekeurige volgorde): rustig, uitgesproken en luidruchtig.

Verwante woorden

volgvolgaarnevolgapparatuurvolgautovolgauto'svolgbaarvolgbodvolgbootvolgbotenvolgbriefjevolgbriefjesvolgcijfer
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek