voorschijn

mannelijk (de)/ˈvorsxɛin/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. verouderd (verouderd) toestand waarin iets naar buiten toe duidelijk wordt, situatie waarin duidelijk wordt dat iets aanwezig is (alleen nog gangbaar in de versteende samenstelling tevoorschijn)

Etymologie

*; van Middelnederlands "voreschijn", op te vatten als