vorm

mannelijk (de)/ˈvɔrᵊm/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

ruimtelijke begrenzing van een voorwerp
Een stuk land in de vorm van een driehoek.
sjabloon of bak waarin iets gegoten of geperst kan worden
Het deeg van de taart werd in de vorm gedaan.
(veranderlijke) toestand van iets concreets
Het voorstel in deze vorm.
De module in deze vorm.
Dit dichte dennenwoud ontnam mij elke vorm van overzicht en ik voelde me vaak claustrofobisch.
sport (sport) lichamelijke conditie
Hij is goed in vorm.
grammatica (grammatica) lijdende ~, passieve ~, → lijdende vorm
grammatica (grammatica) actieve ~, vormen van het werkwoord waarmee wordt uitgedrukt dat het onderwerp de handeling actief verricht
manier, methode
Deze vorm van autorijden.

*: "vormen" zonder de uitgang -en

Engelsform, shape, mold

Spaansforma, molde, forma