vraagsteller

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die ergens om vraagt, iemand die vraagt om informatie
In de Open Deur-ronde stellen BV’s een vraag, meestal na een bij de haren getrokken filmpje dat niets met de vraag in kwestie te maken heeft. Hoe krijgen jullie die vraagstellers zo ver om daarin de hoofdrol op zich te nemen?
Nog voordat vraagsteller Elferink kon reageren, klom ook Malkis Jajan in de pen. Het nieuwbakken VVD-raadslid is verbaasd over het antwoord op zijn PVV-collega, dat volgens hem 'dubbelzinnig' te interpreteren is.
iemand die een betoog onderbreekt door het stellen van een vraag

* van 'stellen van vragen'

Engelsquestioner, interpellator