vredestichtster

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die zorgt dat oorlogvoerende of ruziemakende partijen vrede sluiten of de ruzie bijleggen
    Een 63-jarige vader sloeg met een knuppel in op zijn zoon van 41. Deze verdedigde zich met een samoeraizwaard. De moeder mengde zich, mogelijk als vredestichtster, met een paraplu in de strijd. „Allen waren zwaar beneveld”, aldus de verklaring.de Telegraaf 11 feb. 2017
    In 1966 (zij was weer fractielid sinds 1963) steunde ze Schmelzer toen deze het centrum-linkse kabinet-Cals liet sneuvelen. Ze had nog als vredestichtster willen optreden en meende dat Cals te halstarrig was.Volkskrant JAN JOOST LINDNER 2 december 1998