vuurkei

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

(m): een steen gebruikt om vonken voort te brengen
Ja, zij wisten dat het eene vuurkei was (of vuurka, mv. vuurkaren, zooals ze te Alsemberg zeggen), dienende vroeger, toen de fosforkens nog niet waren uitgevonden, om er vuur uit te ketsen in de geweerpan en bij den huiselijken heerd. NRC Verslagen en mededelingen van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde 1902 [https://www.dbnl.org/tekst/_ver025190201_01/_ver025190201_01_0053.php Eene neolithische standplaats te Alsemberg ontdekt in 1901.]