vuurproef

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈvyrpruf/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

religie (religie) soort godsoordeel, waarbij een beschuldigde zijn hand in een vlam moest houden, gloeiende kolen moest dragen of door het vuur moest lopen: indien hij ongedeerd bleef was hij onschuldig
onderzoek of een voorwerp tegen vlammen kan
figuurlijk (figuurlijk) heel lastige situatie waarin meteen duidelijk wordt of vereiste kwaliteiten aanwezig zijn
Het referendum zondag is vuurproef voor de Italiaanse premier die bijna drie jaar na zijn aanstelling het krediet bij de kiezers lijkt te hebben verspeeld. NRC Marc Leijendekker 29 november 2016

de vuurproef doorstaan — een zeer streng oordeel kunnen doorstaan en dus van hoge kwaliteit zijn

Engelstrial by fire

Fransépreuve de feu

DuitsFeuerprobe

Spaansprueba de fuego