waardij

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de waarde van iets uitgedrukt in geld
    De dichter van Psalm 44 klaagt: „Gij verkoopt Uw volk om geen waardij” en: „Waak op, waarom zoudt Gij slapen, Heere!”
    Hoe dierbaar is niet de prijs, die de waardij van goud en zilver te boven gaat.

Etymologie

afleiding van waar