wacht

/ʋɑxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. (m) iemand die tot taak heeft iets te bewaken
    De wachten werden volledig overrompeld.
  2. (f)/(m) een tijd waarin men de taak heeft iets te bewaken
    Hij hield vanaf middernacht de wacht en werd om drie uur afgelost.
  3. (f)/(m) een plaats waar men waakt
  4. (f)/(m) een groep die tot taak heeft iets te bewaken
    De wacht werd volledig overrompeld.

Etymologie

* van waken

Uitdrukkingen

  • num=1 — De wacht houden
  • num=1 — Op wacht staan
  • Iemand de wacht aanzeggen — een laatste waarschuwing geven
  • Iets in de wacht slepen — Iets bemachtigen

Vertalingen

DuitsWache, Wächter, Wache
Deensvagt, vagt

Verwante woorden

wachtbankwachtbankjewachtbedwachtbeddenwachtbekkenwachtbekkenswachtbrigadewachtchefwachtcommandantwachtcommandantenwachtdagwachtdagen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek