walrus
Wat is de betekenis van walrus?
walrus betekent: (roofdieren) bepaald soort zoogdier, , een lange zeehond met twee sterke en naar beneden gerichte hoektanden
Betekenis
- (roofdieren) bepaald soort zoogdier, , een lange zeehond met twee sterke en naar beneden gerichte hoektanden
Voorbeelden van "walrus" in een zin
- De walrus is mijn lievelingsdier.
Betekenis en uitleg van walrus
De walrus is een imposant zeezoogdier dat bekend staat om zijn grote slagtanden en dikke, rubberachtige huid. Ze leven voornamelijk in koude wateren en zijn meesterlijke zwemmers, die vaak op ijsschotsen rusten.
Het woord 'walrus' wordt vaak gebruikt in gesprekken over dieren in de natuur of in documentaires over zeeleven. In bredere context kan het ook symbolisch worden gebruikt om iets of iemand te beschrijven dat zwaar of log is. Het kan ook een speelse connotatie hebben als het gaat om het beschrijven van gedrag of uiterlijk.
Voorbeelden
- Tijdens onze reis naar de Arctische gebieden zagen we een walrus die lui op een ijsschots lag te zonnen.
- De kinderen waren gefascineerd door de walrus in de zoo, vooral door zijn imposante tanden.
- In de documentaire over zeezoogdieren werd de walrus als een van de meest bijzondere bewoners van de Noordpool gepresenteerd.
Woordoorsprong
Het woord 'walrus' is afkomstig uit het Oudnoords, waar 'hrossvaldr' betekent 'paard van de zee', wat verwijst naar de grote, robuuste vorm van het dier.
Veelgestelde vragen over walrus
Wat is de betekenis van walrus?
walrus betekent: (roofdieren) bepaald soort zoogdier, , een lange zeehond met twee sterke en naar beneden gerichte hoektanden
Welk woordgeslacht heeft walrus?
walrus is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je walrus in een zin?
Voorbeeld: “De walrus is mijn lievelingsdier.”
Etymologie
*van "valross", in de betekenis van ‘zeeroofdier’ voor het eerst aangetroffen in 1594