wandelwagen

mannelijk (de)/ˈwɑndəlˌwaɣə(n)/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een wagen waarin jonge kinderen rondgereden kunnen worden
Zij hebben een wandelwagen waar twee kinderen in kunnen zitten.

Vertalingen

Engelsstroller

Franspoussette

Spaanscochecito, carriola

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek