wankelbaarheid
vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de mate waarin iemand uit zijn (emotionele) evenwicht te brengen is
- de mate waarin iets of iemand te vertrouwen is
Etymologie
afleiding van wankelbaar
Vertalingen
Engelsdisequilibrium
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek