waterburcht
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈwatərˌbʏrᵊxt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (bouwkunde) (militair) (geschiedenis) kasteel op een eiland of tussen grachten, waardoor het nog beter verdedigbaar isEvenals Loevestein is ook het onlangs gerestaureerde kasteel Ammersoyen, ten zuiden van Zaltbommel, een bezoek waard. In het grondplan herkent men het echte middeleeuwse type van een waterburcht: een vierkant complex met op de hoeken zware, ronde torens.
Vertalingen
Engelswater castle
Franswasserburg
DuitsWasserburg
Spaanscastillo de foso
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek