weergod

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een god die een personificatie is van een bepaald weerfenomeen (meetstal storm of donder)
een god die het hele weer bepaald meestal in figuurlijke zin gebruikt
Ook de weergoden waren het bedrijf goed gezind. In november, normaal een lastige maand met bijvoorbeeld vallende bladeren en najaarsstormen, kwam 91 procent van de treinreizigers nu op tijd. Vorig jaar november lukte dat 85 procent, aldus NS.de Telegraaf 29 dec. 2017
De weergoden waren de organisatie van de Tour de France niet goed gezind. Na het waterballet een dag eerder tijdens de proloog in Düsseldorf kreeg het peloton opnieuw met veel regen te maken.de Telegraaf 02 jul. 2017
Wordt het dan al zo’n 13 graden, zaterdag doen de weergoden er nog een schepje bovenop; de temperaturen komen volgens Weerplaza dan uit op 15 graden, genoeg om met de jas los rond te lopen en op het terras te zitten.de Telegraaf 02 mrt. 2017