welfare

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

toestand van sociaal- en psychische welbevinden
bezigheid gericht op het sociaal- en psychisch welbevinden van de deelnemers
De welfare is 54 jaar geleden ontstaan uit de rooms-katholieke zuil en was vooral bedoeld voor vrouwen die niet werkten, maar zich geheel toelegden op het gezin en het huishouden en daardoor soms enigszins in een sociaal isolement terecht kwamen.
De dames vormen ook een gewaardeerd vrijwilligersduo bij De Zonnebloem. Zo verzorgen zij samen iedere dinsdag de handwerkgroep in het Kulturhus, de Welfare.

* uit het Engels