werkkracht

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈwɛrᵊˌkrɑxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een persoon die gewoonlijk tegen betaling werk verricht
Dat is duur omdat het veel werkkrachten vereist.
het vermogen om te werken
Dat apparaat heeft weinig werkkracht.

Engelsworker, employee, energy

Fransemployé, capacité de travail, puissance de travail

DuitsArbeitskraft, Kraft, Tatkraft

Spaansmano de obra, obrero, obrera

Italiaansforza lavoro, forza di lavorare