woning

vrouwelijk (de)/ˈwonɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bouwkunde (bouwkunde) een doorgaans afgesloten constructie waarin men kan leven
In het flatgebouw waren 20 woningen gereed voor bewoning.
Tegelijkertijd kennen de dagelijkse zorgen van mensen over werk, wijk en woning geen pauzeknop.

Etymologie

* van wonen

Uitdrukkingen

de woning binnenstappen — in de woning gaan
de woning uit moeten — uit de woning gezet worden

Vertalingen

Engelsresidence, dwelling, home

DuitsWohnung

Spaansvivienda

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek