yuk

Het verklaart wel waarom veel mensen vegetariërs zo irritant vinden. Of types die nóóit roddelen, of nooit onredelijk zijn, scheten laten, stiekem giechelen als iemand zich grappig verspreekt of tijd verspillen op sociale media – van die mensen die op een volledig leeg kruispunt nog gaan staan wachten voor het rode voetgangersoversteeklicht. Yuk.

„Kunstenaars”, zegt ze. „Mijn jeugd is erdoor vergald. We hadden geen cent, maar wel die houding van kijk mij eens kunstenaar zijn. Daar koop je dus niks voor.” Maar, zeg ik, zij is toch dichter? Nooit, zegt zij, nooit zal je haar horen zeggen: „ik ben dichter”. „Yuk, braak.” Maar wie gedichten bundelt en uitgeeft, lijkt toch behoorlijk op een dichter?, zeg ik. „Ik ben dochter van een beeldhouwer. Voor mij is het logisch dat wat je maakt op een sokkel komt te staan en wordt verkocht. Maar ik heb ervoor gezorgd dat ik, naast het dichten, nóg een beroep had.”

Als hij een onderzoeksvoorstel schrijft, zei Aron, heeft hij meer kans op geld als hij het potentieel ontwrichtende karakter van de liefde benadrukt. „En ik zorg ervoor dat ik het woord ‘liefde’ vermijd. Ik heb het dan bijvoorbeeld over ‘intense romantische aantrekkingskracht’.” Want liefde? Yuk!