zeebeving
vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (seismologie) aardbeving waarvan het epicentrum op de bodem van de zee ligtDe kust werd getroffen door een verwoestende zeebeving, die gepaard ging met een hoge vloedgolf.
Vertalingen
Engelsseaquake
Fransséisme sous-marin
DuitsSeebeben
Spaansmaremoto
Portugeesmaremoto
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek