zeebeving

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. seismologie (seismologie) aardbeving waarvan het epicentrum op de bodem van de zee ligt
    De kust werd getroffen door een verwoestende zeebeving, die gepaard ging met een hoge vloedgolf.

Vertalingen

Engelsseaquake
Fransséisme sous-marin
DuitsSeebeben
Spaansmaremoto
Portugeesmaremoto