zelfacceptatie
vrouwelijk (de)/[zɛlfɑksɛptaːtsi]/
Wat is de betekenis van zelfacceptatie?
zelfacceptatie betekent: (psychologie) acceptatie van zichzelf
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (psychologie) acceptatie van zichzelf
Voorbeelden van "zelfacceptatie" in een zin
- "Zelfacceptatie is “met jezelf op een vriendschappelijke basis door het leven gaan”."
Veelgestelde vragen over zelfacceptatie
Wat is de betekenis van zelfacceptatie?
zelfacceptatie betekent: (psychologie) acceptatie van zichzelf
Welk woordgeslacht heeft zelfacceptatie?
zelfacceptatie is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van zelfacceptatie?
Synoniemen van zelfacceptatie zijn: zelfaanvaarding.
Hoe gebruik je zelfacceptatie in een zin?
Voorbeeld: “"Zelfacceptatie is “met jezelf op een vriendschappelijke basis door het leven gaan”."”
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek