zinsbegoocheling

vrouwelijk (de)/'zɪnsbəɣoxəlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

zintuigelijke waarnemingen doen die niet met de werkelijkheid overeenkomen
Als gevolg van zijn alcoholmisbruik leed hij aan zinsbegoochelingen .

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek