zintuig
Wat is de betekenis van zintuig?
zintuig betekent: een orgaan dat prikkels uit de buitenwereld in elektrische signalen voor de hersenen omzet
Betekenis
- een orgaan dat prikkels uit de buitenwereld in elektrische signalen voor de hersenen omzet
Voorbeelden van "zintuig" in een zin
- De neus is het zintuig waarmee men ruikt.
Betekenis en uitleg van zintuig
Een zintuig is een van de vijf manieren waarop we de wereld om ons heen waarnemen: zien, horen, voelen, ruiken en proeven. Elk zintuig helpt ons om informatie te verzamelen en te begrijpen wat er om ons heen gebeurt.
Het woord 'zintuig' wordt vaak gebruikt in gesprekken over perceptie en ervaring. Bijvoorbeeld, als iemand zegt dat iets niet goed aanvoelt, verwijst hij naar zijn gevoel of tastzin. In de psychologie en neurowetenschappen wordt er veel onderzoek gedaan naar hoe zintuigen samenwerken en onze ervaringen vormgeven.
Voorbeelden
- Met de ogen als zintuig kan ik de kleuren van de herfstbladeren bewonderen.
- Sommige mensen hebben een zeer goed ontwikkeld gehoorzintuig, waardoor ze geluiden kunnen horen die anderen missen.
- Na het proeven van het gerecht, merkte hij dat zijn smaakzintuig hem niet had bedrogen; het was heerlijk.
Woordoorsprong
Het woord 'zintuig' komt van het Middelnederlandse 'sintuig', dat 'waarneming' of 'gevoel' betekent. Het is verwant aan het werkwoord 'zintuigen', wat 'waarnemen' betekent.
Veelgestelde vragen over zintuig
Wat is de betekenis van zintuig?
zintuig betekent: een orgaan dat prikkels uit de buitenwereld in elektrische signalen voor de hersenen omzet
Welk woordgeslacht heeft zintuig?
zintuig is een onzijdig (het).
Hoe gebruik je zintuig in een zin?
Voorbeeld: “De neus is het zintuig waarmee men ruikt.”
Etymologie
* In de betekenis van ‘orgaan dat prikkels van buiten waarneemt’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1678