zondaar
Wat is de betekenis van zondaar?
zondaar betekent: (religie) iemand die ongehoorzaam is aan Gods geboden
Betekenis
- (religie) iemand die ongehoorzaam is aan Gods geboden
Voorbeelden van "zondaar" in een zin
- Hij was ook maar een arme zondaar.
Betekenis en uitleg van zondaar
Een zondaar is iemand die zonden begaat, vaak in morele of religieuze zin. Het woord wordt vaak gebruikt om een persoon te beschrijven die zich niet houdt aan de morele normen of wetten van een bepaalde gemeenschap.
Het woord 'zondaar' wordt vaak gebruikt in religieuze contexten, waarbij het verwijst naar iemand die zich schuldig maakt aan daden die als verkeerd worden beschouwd. In bredere zin kan het ook verwijzen naar mensen die zich niet aan sociale normen houden. Het heeft soms een negatieve bijklank, maar kan ook gebruikt worden in een meer speelse of zelfreflectieve zin.
Voorbeelden
- Na zijn misstappen voelde hij zich echt een zondaar in de ogen van zijn vrienden.
- In haar nieuwe boek onderzoekt ze de levens van zondaars en hoe ze hun fouten kunnen herstellen.
- Tijdens de preek sprak de dominee over de vergiffenis die zelfs de grootste zondaar kan ontvangen.
Woordoorsprong
Het woord 'zondaar' komt van het Oudnederlands 'sondaere', wat iemand betekent die zonden begaat. Het is verwant aan het werkwoord 'zonden', dat verwijst naar het maken van fouten of het overtreden van morele regels.
Veelgestelde vragen over zondaar
Wat is de betekenis van zondaar?
zondaar betekent: (religie) iemand die ongehoorzaam is aan Gods geboden
Welk woordgeslacht heeft zondaar?
zondaar is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je zondaar in een zin?
Voorbeeld: “Hij was ook maar een arme zondaar.”
Etymologie
*Afgeleid van zonde