zonderling

mannelijk (de)/ˈzɔndərˌlɪŋ/

Wat is de betekenis van zonderling?

zonderling betekent: iemand die los van de samenleving leeft en bevreemding opwekt

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die los van de samenleving leeft en bevreemding opwekt

Voorbeelden van "zonderling" in een zin

  • Hij is altijd al een beetje een zonderling geweest, maar nu is het wel heel erg geworden.

Etymologie

{{citeer|boek|jaar=2012|auteur=Robert Harris|titel=Vaderland|isbn=9789023472483|uitgever=Cargo|taal=nl| citaat= Ik begin een troglodiet te worden, dacht March; een grotbewoner, een zonderling; een schender van papieren graven.

Vertalingen

Engelspeculiar, odd, strange
Spaansraro