zweren

/ˈzwerə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) met een eed bekrachtigen
Hij zwoer een eed op de grondwet.
Met het zweren van haar eeuwige trouw aan de toekomstige koning van Nederland was voor Margarita het leven in de schijnwerpers echt begonnen.

werkwoord

absol, onpr (absol), (onpr) geïnfecteerd raken, etteren
Ondanks medicatie zwoor die wond nog wekenlang.
En je hebt er - jezus - nu vast aj zevenendertig uur dezelfde pleister op laten zitten, het onder die warme, vochtige oude pleister laten zweren.
Alleen zijn laatste vrouw, Catharina Parr, overleefde hem, en er werd beweerd dat zij dezelfde weg zou zijn gegaan als Anna Boleyn en Catharina Howard, als ze niet zo'n goede verpleegster en het zwerende been van de koning niet zo pijnlijk was geweest.

*[B]: van Middelnederlands "sweren", gaat via Protogermaans *sweran "pijn doen" terug op *suer- "verwonden"

Bij kris en kras zweren / Bij hoog en laag zweren — Keihard volhouden dat iets zo is (zonder dat dit echt waar hoeft te zijn)
Ergens bij zweren — Heel veel vertrouwen in iets stellen, iets als het enige mogelijke hulpmiddel zien of het onmisbaar vinden

Engelsswear, fester

Fransjurer, suppurer

Duitsschwören, eitern

Spaansjurar, ulcerarse, supurar