zweving

vrouwelijk (de)/'zʋevɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

muziek, natuurkunde (muziek) (natuurkunde) een geluidsverschijnsel dat veroorzaakt wordt door de interferentie van twee tonen met een gering verschil in toonhoogte
Bij het stemmen van een instrument is het vaak nuttig naar de zwevingen te luisteren.

* van zweven .

Engelsbeat

Fransbattement

DuitsSchwebung

Spaansbatimiento

Italiaansbattimenti

Portugeesbatimentos

Russischбиения

Japansうなり

Poolsdudnienie

Zweedsslag

Deensbeat