Balk

mannelijk (de)/ˈbɑlᵊk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bouwkunde (bouwkunde) deel van een constructie met een lengte die veel groter is dan de breedte en de hoogte in doorsnede, gebruikt om een ruimte te overspannen
Een balk is vaak gemaakt van hout of staal.
meetkunde (meetkunde) veelvlak met 6 rechthoekige zijvlakken, 8 hoekpunten en 12 ribben
Probeer nog eens een balk te construeren.
communicatie (communicatie) lange rechthoek boven- of onderaan een scherm
Het balkje met de beursnoteringen dat onder aan het scherm liep nam ze voor lief.
Het tropische paradijs veranderde in een kerkhof met onzichtbare graven. Boven aan de pagina verschenen vijf balkjes.

*(erfwoord) via Middelnederlands "balc" / "balc" van Oudnederlands "balko", in de betekenis van ‘stuk hout’ aangetroffen vanaf 1064

Engelsbeam, cuboid, rectangular prism

Franspoutre, cuboïde

DuitsBalken, Träger, Quader

Spaansviga, ortoedro, cuboide

Italiaanscuboide

Russischбалка, прямоугольный параллелепипед

Poolsbelka, prostopadłościan

Zweedsbalk, rätblock

Deensbjælke