Braak

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een bewerking van vlas of hennep waarbij de houtachtige lemen van de vlas- of hennepstengels gebroken worden
Met de braak worden de hennepstengels gebroken zodat houtpijp en vezel worden gescheiden.
gereedschap (gereedschap) een houten toestel bedoeld voor [1]
Een braak bestaat uit twee planken voorzien van balkjes die in elkaar vallen.
een stuk braakliggend land
een om de hals van een schutterskoning gehangen versiering
waterbeheer het breken of stukmaken van iets (bijv. van een dijk) (ook (waterbeheer))
juridisch (juridisch) het ongeoorloofd verbreken van een verzegeling of vergrendeling

* In de betekenis van ‘inbraak, huisbraak’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1843

Engelsbrake

Fransbroie, brisoir

DuitsFlachsbreche

Spaansagramadera

Italiaansgramola